Hayatın İçine Salınan Uçurtmalar

kısa hikayelerin içinden gelir bazen insan

bazen satır aralarından dökülürken kelimeler

farklı farklı yaşanmışlıklardan bazen de...

birkaç kelimelik hikayeler işte!

mesela sen;

şiir dizelerini hiç denemedin ki..

bir kelimeden ne hikâyeler,

ne duygular akar tırnaklarına dek

çağıldarsın, duymazsın sesini,

duyamazsın kurumadıkça gözyaşların.

yaka ceplerinde süstür kimine mendiller.

mesela sen;

yoksulluk ile zenginlik arası gibi değil düşünmeler

köyde ne hikâyeler olur ki, diye düşünür kimileri

davar gütmek, ya da odun kesmek gibi hiç değil,

ah keşke böyle olsaydı.

karda kışta zeytin toplamak var ya

yoksulluk düştükçe, yani köyün sefaletini toplamak gibi....

toplamak gibi döküldükçe şiirin dizeleri

donar parmak uçlarında nice sevdalar,

nice sevdalar yağar

kar taneleri arasında pencere önlerinden geceye.

öyle sanırdık,

anlatsın istersen bir Ahmet, bir de Ayşe

yaz geldiğinde İznik gölü kenarında bir köye uğra

hele adı Keramet ise... sihir falan da değil,

küçük Paris günlerinden kalmadır,

gör, bir dokunup bin ah işitmeleri

dizeler vuruldukça, ya da karayel esiyorsa

donmayı görmesin bir kere gelecek.

bu kış ne çok duygu sarktı saçaklardan.

isimsiz gömülen ne çok insan vardır,

kaybedip te giden ne çok insan,

akşamdan kalma halleriyle, ya da kahredip te kendini

ne romansı hikayeler, sen hiç sevmedin ki uzun olanları.

keşke biraz şiirsel deneseydin yaşamayı

dizelerin içinden bulup çıkarttığın kelimeler ile

ne çok uçurtmalar yapardın hayatın içine salınmış,

ne çok uçurtmalar alır seni götürürdü...

ne fark eder hangi topraklar diye, rüzgar

nerelerden alacaksa ve götürecekse nerelere.

bir kelimeden ne hikayeler işte!

Ekim, 2017