Haydi Bir Geziye Çıkalım

_üşenme

bir yol var gidilecek

bir daha böyle ilkbahar gelmeyecek

çok anlamlı olabilir

kıpkızıl güneş düşerken sabahın ortasına

kaderin hiç yorulmaması gibi

gel koyalım ikimizde ateşe ellerimizi

kararan bulut yağmurun tonlarında koyulaşmakta

ve zulmü daha aydınlık bölgelere taşıyor

neden kesiyoruz adımlarımızı

görkemli çöküşü algılıyorum her adımda

_sakın ağlama

soluğuna karışan gözyaşlarınla ne zaman cam buğulansa

bir masumiyet görüyorum

sessiz ve katı bir inancın yükselişidir yollara yazılan

bakma uzaklardan geceye karışan gece kuşunun haykırışlarına

onun şarkısı hep kılıcın kabzasına

her adım bir cam gibi kırıyor bu çığlıkları

ve bir ölümlü görüyorum

müstehzi

_görüyorum

keder yaydığında sıcaklığını

körük güvendiğimiz ustasını bekliyor

geceyi buharlaştıracak budaklı odunların çıtırtısı

kurşun dökerken göz yaşlarının kazanında

cam kırıklarını saçarken ateşe

pek sevdiğin o tek gözü açık gulyabani

uzun gecen yeni başlıyor

beklerken ormanında delirmemek için sayacağın her bir saniye

bir yığın acılar içinde

geçip giderken silinip bu dünyadan büyük kapının önünde

giderken tozlanmış yüreğinle yüzünü tanrı'ya çevirip

bayramının hatırına şefaat ya yalvaç

ona bile