Hayellerimin Peşinden

Yine bir gece

Dalıyorum uykuya

Gözlerimi kapayınca

Uçup gidiyorum gönül penceremden

Uçuyorum, uçuyorum

Özgürce ....

Çırpıyorum kanatlarımı

Bi ara düşünüp

Soruyorum kendime

Nereye gidiyorsun ? diye

Etrafıma şöyle bi bakıp

Diyorum ki...

En çok nereye gitmek istiyorsan

İşte git oraya

Hiç durmaksızın

Gidiyorum...

Nereye mi?

Hayellerimin peşinden

Nededir?

Bilmiyorum

Gidiyorum ama hiç yorulmuyorum

Çok mu?

İstekliydim

Yoksa !

Hayat çok mu?

yormuştu beni

Anlam veremiyordum

Hayellerim gerçek oluyordu

Rüyada da olsa

Gülüyor,seviniyor

Bazen gerçek olamaz diyordum

ve ansızın

Bir ses işitiyorum

Kendine gel...

Kendine gel...

Diye..

Beni sarsan iki el

Geliyorum kendime

Peki ya

Şimdi niye koşamıyorum

Hayellerimin peşinden

Artık koşamazdım

Çünkü hayat yormuş

Belim bükülmüş

Dizlerim yük taşımaz olmuştu

Belki başka rüyalarda

Belki baska dünyalarda...