Hayırsız Çıktın Be Evlat
( Annesi'nin Yanında Olan Kızım'a )
Babalar gününde bir telefon açıp.
Babalar günün kutlu olsun babacığım.
Seni seviyorum diyebilirdin.
Diyelim ki; telefon bozuktu.
Komşudan arayabilirdin.
Ya da birkaç gün önceden mektup gönderebilirdin.
Hadi diyelim ki, annen izin vermedi.
Çamaşır asmaya çıktığında arayabilirdin.
Belki de hediye alamadığın için.
Aramaya yüzün tutmadı, utandın.
Ama ben senden hediye beklemiyorum ki a yavrum.
Hiçbir şey istemiyorum babasının gülü.
Sadece babalar günün kutlu olsun diyecektin.
Ben de baba olduğumu bilecektim.
Sevinecektim.
Bir evladım var diyecektim.
Gurur duyacaktım.
Bana baba olduğumu hatırlatacaktın.
Hani ne demiştim sana.
Büyüklerini say.
Ellerini öp.
Hatırlarını sor.
Nankör olma.
Ama dinlemedin.
Vefasız,
Nankör,
Hayırsız çıktın be evlat.
Ne diyeyim.
Canın sağ olsun.
Zaten babalar günü yılda bir kez kutlanıyor.
Ve hatırlanıyor.
Seni seven babana.
Çok görmeli değildin bunu.
Ne yapalım kaderin gözü kör olsun.
Elden hiç bir şey gelmiyor.