Haykırabildiğin Son Nefestir İçindeki

Kırılır buzlu cam her nefes alışında

Bir ateş topu sanki içinden çıkardığın

Suda kaybolup gidendir hayatın

Her yağmur yağdığında ortadan kalkan...

Toprağın altındadır sevdiklerin

Solar birer birer sevdiğin çiçekler

Bardakta ki son damladır içtiğin su

Ve haykırabildiğin son nefestir içindeki...

Ne güzel şey yaşamak öylemi

Sanmıyorum içinden söylediğini

Konuşursun durmadan

Gün geçtikçe yitip giden ömrün değilmiş gibi...

Yanma şimdi boşuna harcadığın her nefese

Kaldı mı önünde gidebileceğin son düzlük

Diyebileceğin son kez içindekileri

Ve ne yazıktır ki haykırabildiğin son nefestir içindeki...