Hayret

Hayret!

Gün sonu fark ettim

Senin varlığını

Oysa

Aynı sokak ve aynı şehrin

Sokaklarındaydım bütün gün.

Simitçi çocuğa.

Marketteki kasiyer kıza adıyla seslendim.

Ne garip,Bir tek senin

Adını anıp düşlemedim...

Karanlık örterken şehri

Bir anne adınla seslenince çocuğuna

Sen geldin aklıma

Yalan değil,

İçim titredi

Ürperdim bir an

Birazda utandım kendimden

Ve sonra,

Unutuyorum galiba deyip

İçin için sevindim...