Hazan

Seni özlemek, akşamın solgun hüznünde saklı,

Bir ince sızı gibi kalbimde usulce aklı.

Nihânî bir elemle titrer ruhumun sesi,

Sensizliğin rengi var, sarı, kırık ve yaslı.

Bir dem ki gözlerinle ışırdı gecelerim,

Şimdi o nûr sönmüş, karanlıkta hecelerim.

Her kelime bir hicran, her mısra bir vedâdır,

İçimde suskun kalan o derin hislerim.

Toprak sana bir anne, bağrında uyutuyor,

Rüzgâr saçlarını okşar gibi dokunuyor.

Aşk ise bir hatıran, kırık bir düş misali,

Geçmişin aynasında gözlerine bakıyor.

Cennet sana yaraşır, safiyetinle güzel,

Bir gonca gibi açar ruhunda ebedî emel.

Ben her nefeste sana bir duâ yükseltirim,

Kalbimden göğe doğru süzülen ince gazel.

Ve bil ki ey en latif kokulu rüya çiçek,

Aşkınla yaşıyorum, bu kalp sensiz ne edecek?

Zaman geçse de solmaz içimdeki o hatıra,

Bir ömür boyu süren hicrânla seni sevecek.