Hazan Mevsimi

Hüznün volkanları fışkırıyor yüreğimden

Üzerime yağıyor çaresizliğın kızgın lavları

Yakıyor bedenimi imksansız aşkıma dair

Hazan mevsimi gelip çatıyor

Biçare yüreğim laf dinlemiyor

Dakikalar asır gibi geliyor

Sen olmayınca zaman sanki duruyor

Vakit vuslata beş kala

Katık ediyorum aşkımı çaresizliğime

Mevsim kışa dönüyor

Uutsuzluğum içimi üşütüyor

Sensizlik neymiş şimdi amladım

Buz kesti bedenim

Hüznün volkanlarıyla yeniden hayat buldum