Hazan Olan Ömrün Gazeli

Elveda bile demeden giderken

Ayrılık bavulunu gözyaşlarınla hazırlarken

Yaşanan bütün güzel günleri de sığdır içine

Beraber çektiğimiz fotoğrafı da atarsı bir köşesine

Umut kırıklarımı koyarsın bir gözesine

Hele o büyük hayaller sanmıyorum sığdıramazsın

Bırak onlar kalsın bende

Yıllar geçer özlerim seni onlarla avunurum belki de

Her şeyi aldın kalmadı aşka dair izler gönülde.

Sert yürü biraz sonra ayağın takılır sevgime

Düşersin ben üzülürüm sana yine

Suçu yok kapıların bütün hıncını vur göğsüme

İçinden söylenip durma bağır çağır yüzüme

Ne varsa görülsün hesapta gidiyorsun işte

Ayrılığın yolu olmuş kaldırımdan yürürken

Arkandan sesleniyor çaresiz duygularım

Bir şey unutmadın mı bende?

Yok aldım benim olan her şeyi. !

Hayır. unuttun boynu bükük kalan bir kalbi;

Hazan olan ömrün gazelini...