Hazandide

Ürperir yalnızlığım

ram olduğum gidişlerde

aklımın duvarlarını döver

cevapsız kalan sorular...

Dudağımda

hicran yanığı nakarat

ellerimde yadigâr sararmış fotoğraflar

depreşir yatışmaya yüz tutmuş kederim

ruhumun makberinde

canlanır hatıralar...

Zaman değildir peşime düşen

ardım sıra bir gerçek haykırır

sus bende kalır bazen

karanlık bir uğultu

nefsini köreltmiş uzanmış yatağıma

gölgem hakikat gibi üşür...

Işığın yüreklerimize sinmesini beklerken

sadece sevginin gölgesi yansır

yetim avuçlarımıza

Bize düşen

gölgenin sürüklediği yalnızlığımızdır

mum ışığı bedenlerimize is...