Hazan'ı Ben Vurmadım

Bir sonbahar kırıldım yağmurlarla,

Yapraklar gibi

Savrulurdu her yanımdan renkler

Çok sonradan farkına vardım

Tek bir renge büründüğümün.

Ekim dostları çalarlardı kapımı

Şiirler konuşup yazardık yazdan kalma,

Sonra Evlerde tuhaf bir ses,

Sarardı usul usul rüzgarın hoyratlığını.

Boğazda martılar

Onlar da biliyorlardı içimdeki kırgınlığını

Yokluğuna kanat gerip direndim onca yıl

Sonra bıraktım bir hazan günü

Bütün yağmurlarını gönlümün

Ağlamadan sararır,

Yanmadan küllenir oldum.

Yine ben ekim günlerinde

Kocaman odaları o evde

Minnacık bir hüzündüm

Yankılar boğarken nefesimi

Kulağımda bir tını

Kopernik çalıyordu radyodan:

Kopernik kopernik

Boynunda urgan,

Ayağında yün çorap,

Altında kaygan yağlı vernik.

Dağıldı yıldızlar, yırtıldı haritalar

Kurtaramaz artık bizi

Ne hesaplar ne de matematik.

Yine boş zamanlarıydı dünyanın

Yine loş ışıklarında sokakların

Kuru yaprakları kovalıyorken ardımdan

Birini yeni öldürmüşler konser çıkışı

Biri yeni doğmuş karanlıkta

Biri komadan çıkmış entel çağında

Cinayet kokusu tiyatroda

Çağ tutuşmuş yanıyor

Hazana bıraktığım yağmur ağlıyor

Benmişim maktulü son gören

Şüpheli koymuşlar adımı

Bir otel çalışanı adı: Hazan

Bir çığlık kopuyor içimde

Karanlık titreşiyor sesimde;

Kim bu kara yazıyı alnıma yazan?

Ben hazanı vurmadım

Hazan beni vurdu, haykıramıyorum

Sanık sandalyesinde

Yargıç kırdı yazmak yetisini verdikleri kalemimi

Bütün müsveddelerim,

Süregelen bütün zabıtları devlet dairelerinin

Ve bir zaman Hazanı sevmişliğim delilmiş

Konserde aynı şarkıyı dinlemişiz,

Aynı sokaktan geçmişiz,

Ekim günlerinin birinde...

Hazanı toprağa

Beni mahpusa gömdüler,

Ne yapraklar savruldu

Ne de yağmurlar yağdı ardından.

Ben değildim hazanı vuran;

Kol geziyordu haramiler sokaklarda.

Şimdi ben;

Ne zaman bir namlu doğrulsa vurulurum,

Ne zaman barut kokusu girse düşüme boğulurum,

Ne zaman bir yağmur yağsa kaybolurum.

Artık bana uykular yarım, günler boran.

Hazan ah hazan

Yağlı ilmeklere gelesi seni vuran

Yok muydu benden başka bu cinayetin eşgaline uyan?

Neydi hatırla,

Her şeyin başlangıcı ve sonu olan?

Şimdi yağmurlar da yağmaz oldu

Yaz bitmeden ömrüm hep kış

Dostlar da meclisinden kovuldu

Şiirler suskun, ben hicran

Yine ağlamıyorum ben

Yargısız hükümlerin,

Hükümsüz sevmelerin adamıyım

Şimdi o çağ yangını korksun benden!