Haziran Kırgınlığı

Bir Haziran kırgınlığı yaşıyorum bu günlerde

Gözlerim ısrarla karanlığa açılıyor

Kuş seslerine sağır oluyor kulaklarım

Boğazımdan geçmiyor bir acı kahve

Rahatımı bozuyor kuş tüyü yastıklar

Kafam bozuk yine

Kanıyorum.

Hangi ayışığının altında kavurdu hasret beni en son ?

Ağlamaklı gözlerime ne oldu bilen var mı ?

Rüyalardaki güzellik şimdi nerede ?

Kaytarıyor kalbim artık görevinden

Aşk dolu iltifatlar değmiyor ruhuma

Sönüyorum.

Hiç keyfim yok şu sıralar

Bir fotoğrafı bir de kahvem var elimde

Dünya'nın sonu geliyor belki de, umurumda mı ?

Bıraksalar sırat köprüsünden cehenneme balıklama atlayacağım

Kargaların karanlığa "gak" dediği vakit geldi

Gidiyorum.

Başıboş seslerle dolu etraf

Kalabalıklaşmış bu şehir Haziran'da

Sıcak içten içe kavuruyor insanları

Benim yüreğimde bir soğuk ayaz

Kırgınım güneşe ısıtamıyor beni

Üşüyorum.

Balkanlardan bir rüzgar gelse

Götürse bedenimi çok uzaklara

Ya da bir ışık demeti gökten inse

Uçsa ruhum sonsuzluğa

Kaybolsa gözlerim bulutların arasında

Vakit geldi sevgilim, seni

Terk ediyorum.