Haziran Mektubu

1

Sen ve oğul

Galata kulesinden sallıyorsunuz elinizi,

Bense balgat iskelesinde

Can yakan yalnızlığın,

hüzne yoldaş dalına konuyorum.

Bilirsin mutlak vardır bahçemizde ağaç

Rüzgarın getirdiği böcekler,gezinir yapraklarda,

Ve ben de geziniyorum.

Tanrılar dalmışken tepedeki patrik'de uykuya

Gözlerime serilen denize dalıyorum.

Sofradan yemini alan martılar

İsterim ki alsınlar kanatlarına yüreğimi,

Oysa demin kırıldı ağacın dalı,

Kızdı tüm böcekler ve tanrılar,

Ürktük ve kıyısına yaklaştık

Haziran öğlesinin.

2

Güneş ve beden

Kucak açtı toprağa

O vakit gömüldü ölüler

Diriler selamladı ayaktaki ağaçları,

Bir fırtına kopsa

Onlarda yaklaşacak kıyımıza

Ama isterim ki kalsınlar orada,

Ben yalnız adam

Geçen vapura meteliksiz bakan

Ve ümitle bekleyen

Yunanlı kadının sesini.

3

Benden öncede bekleyen oldu mu burayı?

Beklemiştir.

Şimdi

Bir çoğu pazar öğlesi sevişir

Bir çoğu hasretden gebermiştir!.

Ahh...

Papaza sunuyorum dilimdeki küfrü

Bağışla beni karıcığım!

Sövmek geçti içimden

Ve söverek yürüdüm.

Çıktım galatanın en tepesine

Sarışın yaşlı kadınlar ve adamlar

El salladılar Atina' ya,

Bende salladım elimi

Kanadını silkeleyen kuşlara.

Rutkay Aziz'e verdim imzalı kitap

Fırsat vermedi ki yüreğim içeyim çay

Fırladım olduğum yerden dışarı,

Ve yürüdüm insan kalabalığına

Gün akşam üzeriyken, kulak verdim bir türküye,

İçimde kırıldı yalnızlığın aynası,

Ve ne zaman dönüp baktımsa ardıma

Galata'dan el sallarsınız karaköy yakasına.

Karıcığım;

Ertesi günü bekliyorum,

İstanbulu avuçlarıma alarak

Gelecek sabahı aralıyorum,

Bu ne işkence, bu ne ızdırap anlamıyorum

Sen,çocuk ve ben..

Kavuşamadık ya

İçim acıyarak

Ona yanıyorum..