Hece Lambası

(Sen bana bir harf verirdin

Ben sana bir hikâye)

Karanlıkta gözlerimi her kapadığımda adının harflerine sobelendim

Her harfin kıvrımında sana dair bir iz aradım

Arıyorken yakalandım

Adın sendin, adın adım gibiydi

İki çıkmaz sokağı birbirine bağlayan sokak lambası gibiydi uzaklığımız

Her akşam kediler uyuduktan sonra o lambanın altında buluşurdu sokaklarımız

Evimiz sokağımızdı

Elimizi uzatsak tutacak kadar yakındı harflerimiz birbirine

Ve harflerimizi bizden başka kimse tutamazdı

Evimizin önünde harfler diziliydi

Her harfe seni anlatırdım

Konuşurken adın geçerdi her cümleden

Sokaklardan heceler geçerdi, heceler otururdu

Biz her gece, sabaha karşı uyurduk

Serdiğimiz hecelerin üzerinde

Alüminyum bir lambanın altında ıslandık ışıklardan

Her sokak lambası yandığında akşam olurdu

Biz harflere sığınırdık

Yemindi hecelerimiz

Hecelere tutunurduk, onlarla ısınırdık

***

Sabah olduğunda geceden kalma devam ederdim seni düşünmeye

Sessiz düşüncelerim aslında, beynimin çığlıklarıydı

Beynim ağrıyordu içindeki kalabalık harflerden

Uyumak için bir gece lambası bekliyordum

Karanlıkta uyuyamazdım ben

Sonra üzerimdeki kireçli tavanı seyrederken

Ahşaptı tutunduğum dört duvar

Sonra harflerden ışık yapmaya başladım

Harfler yanımda olduğu sürece aydınlıktı odam, sokağım

Sokağım sessizdi ama sensiz değildi

Adını andığım her sokakta sen dolup, taşıyordun

Küçüktüm, her kaldırımdan düştüğümde dünyadan düşermişim gibi olurdu

Sen harflerini sermeseydin, daha dizlerim çok kanardı

Doğduğumda, beni ilk saran beyaz kundak gibi sardın

Her düştüğümde

Sen sardıkça büyüyemedim

Uyumayı özledim bazı gecelerde

Dizlerimden akan kanın sızısı engelledi düşlerime erişimime

Şimdi bir hece lambası var dünyamda

Rüyalarımı ısıtan

Bana ışık yağdıran

Harflerle saran

O ışık olmazsa uyuyamam

Büyümedim henüz

Uyanmayalım

Uykumuzda konuşalım üç harflerle

Uyanmak için henüz çok küçüğüz

Sabaha daha çok var

Henüz karanlık

Bizim olmadığımız her yer

***

Gözlerimi adınla kapıyorum

Kirpiklerimden düşüyor her bir harfin

Rüyamda bile gözlerim adını söylüyor

İki Ağustos İki Bin On Üç 16 30

Not: Benim için son günlerde, en anlamlı şiirdi, güne layık gören değerli Seçki Kuruluna sonsuz teşekkürlerimle,