Hedera

Toplamalısın rengini dağda esen yelden

Derinde uçmaya meyilli gök ve yıldız

Mor dalgalar koşuyor en dipleri

Çıkar derin uykulardan çıplak ayakları

O halde Hedera

Düş kurduğum vakitlerin yüzü suyu hürmetine

Canı yitmiş gölgelerde tanelerin afilli kıvrımları

Kaldırımlarda Ay yürüyüşü

ipi kopmuş gemiler bir damla suda

Öldürmelisin...

Yağmur hevenkleri asarken yeşil

Sır mezarlar çiçek açarken çoktan ve

Avuçlarımda toprak serin kırbaçken

Gözlerime bakarak yürümelisin

Aynada dumanlı seyir..

Genişledikçe izler taşıyan suskunkuk

Ömrü kurtarır mı ıslak suda

Neydi geçen sayısız demler

Karanlıkta bağıran neydi

Kıyamet kadar duy beni Hedera

Hele düşün Süleyman’ı ayrılığın kuyusunda.

Insan eli vardı yüreğimde

Üşümediğim..

Yağmur durdu kar üstüne

Ağaçlar denizler geçti de başımdan

Bu kadar mavi duvarda

Acı geçmedi

Bir gece yarısı güneşe çıkardılar beni

Uçurtmam seyirdi göklerde

Dağda yanan ateş sönmedi

Hedera