Helen

helen

ben gecenin içinde sana satasan bir rüyaydim

hersey uykuda güzel

hayalde baska

geçip giden zamana dilimde bir söylenti

bugün içim bir çocuk

bütün masumane yanlarimi topluyorum geceye dair

sonsuzlugu gömdüm sen gittiginde

anlamayida hiç ettim

hiç etmeyi bir zaman seninle

bilmem ne kadar güzelim artik

kendimde çelisiyorum çogu zaman

yoksunluk bu bize emanet olan ben

ben içinde en güzel oyuncak

""ki hiç bilmedin bir düste olsa benimki kalabalikta sallanmak

suskunluguma gömülüyorum

bir yerlerde seni ararken senlede dolmak

hani günesin hiç girmedigi odalar

kendi kiyisina küskün denizler

gittin ya hersey ne kadarda sistem

hersey nasilda eksiklerden bosalmis yalnizlik

bir zamanlar nede günesliydi oysa bu limanlar: