Hep Demedim Bazen Dedim

hep

demedim

bazen dedim

aklına gelebilsem,

açacak

mis

kokulu hayaller

de

solan güllerim..

nerden

bileceksin

can tanem,

belki ismini verdim

arka bahçesine,

hiç sorma ön bahçesini

orda yıldızlar yuva

kurmuşlar

el pençe

seni bekliyorlar..

hasretin umuda yakın,

kuşların cıvıltıları müjde

veriyorlar

gibi..

ak bulutlar mavi gökyüzü

ile

kuçaklaşmış,

hatırlatmaları seni hiçten bile

değil,

ama

nerden

bilecekler

aklımdan çıkmadığını

bir

an

bile dahi..

hep

demedim

bazen dedim

aklına gelebilsem,

bilmek bile

rengarenk edecek dünyamı

tüm kahırlara inat

doğan güneşle

dans

ederek

ısıtacak yüreğimi

sendenmiş,

senmiş

gibi..

takma kafana

yağan yağmurların seslerini..

kabul et

ki

onlar

bir yerde

göz yaşlarımın nağmeleri

ve

bir şeyler söylemek

istedikleri,

elden

ne

gelir

dilim dönmüyorsa

acizliğin hat safhasında..

hep

demedim

bazen dedim

aklına gelebilsem,

o

zaman

ufukta birleşecek

sevda ile aşk

kalp ile yürek

leyla ile mecnun..

inancım

o

kadar

büyük

ki

sanki

sonsuzluğa dek...

(Berlin,07.07.2015)