Hep İstanbul’du Gözlerin

..........................aşktı her şeyiyle o gece

..........................şiir bitene kadar

I (rüzgar gülü)

keşişleme bir rüzgardı

bir şarkıda getirip bırakan seni

kimsesiz ve terleyen yanıma

bakışlarında deniz kızlarının gizi

dudaklarında

tarih öncesi öpüşmelerin

çatlamaya yüz tutmuş izi

avuçlarında sahra kumu

o akşam

bir başka ışıdı gökyüzü

ilk defa huzur böldü uykumu

- İstanbul gibiydi yüzü –

ilk defa, can..

II (düş bozumu)

düş kırıklıkları baş tacı

kadınım ters yöne gidince

kastanyetlerini düşürür baykuş

kırar belimi çingene gece

dokunamam kimsenin gözlerine

sessizce kırılır içim

esrik bir çığlık düşer peşine

III (kondom)

bazen bir şiirdir bir hece

çıkarınca kondomu beyninden

ve çözünce yüreğinin tasmasını

doyumsuz bir resme dönüşünce susku

sana dönüşünce beden.

IV (ateş ananın çocukları)

yalan yanlış şarkılar söyledik

yalan yanlış şarkılar tuttuk içimizden

bir geceyi bin defa gezindik

bin defa birbirimize geçtik ellerimizden

içimizi akladık

ayrı yataklara kanadık o akşam

birbirimizden sakladık

V (afoni)

söylediklerin

ya da söylemediklerin

ilgilendirmiyordu beni

ben gözlerindeki alt yazıları okuyordum.

hep İstanbul ’ du gözlerin / kadeh kıran.

ben dokunamadığım tenine

yıldızlardan oyalar dokuyordum

özleyen tenimdi kanayan..

yırtılan suskun bir kadının güncesiydi

’ sen sus, ben dinlerim ’ misali ’ uzun şiir ’

doğrudur can

ansızın doğan

olur olmaz sevgilerde

her hüzne bir kefen biçilir..

VI (ayn zeliha)

kaç yazın sıcağısın sen

kaç ananın yüreği

kaç gelinin duvak teli

hüzün mabetlerinin öz çiçeği

gözyaşı gamzeli

A..........i

VII (tayf)

İstanbul.. gözlerinin rengidir

(sahi! ! ne renk senin gözlerin?

çünkü ben rengine değil

gözlerindeki hüzne baktım hep.)

İstanbul.. gözlerinde çengidir

rengarenk..

göz yaşlarında kırılan ışıklar

elinden kayan gök kuşağına denk..

VIII (çıplaklık)

kime ne kalmış ki dünden

yitirilmiş saatlerden başka

dün, kayıp bir yoldur artık

yürüyüp bitirilen..

kaçıp gelecek yüreğin ve tenin

suskun sevişmelere / belli

gece provalarında mateminin

benim soğuk algını gecelerimde

düşünden soyunur uykum

ve metresi olur delice özleminin

IX

göktaşları koyar sözüme son noktayı

ırmağa düşer gözlerim

soğur kanım

zamandır terzisi

ve yamandır yalnızlığım

uzadıkça hüzün toplar parsayı.

ve seni kirpiklerinden asacak üç noktayı

yazılmış/yazılacak tüm dizelerden

en çok sevdiğin mavileri (denizi) toplar gibi

ben toplarım

bir dağın eteklerinden

istediğin şiir olsun can’ım

yazarım...

X (gerçek şiir)

üzülme, can.

bir tutku büyüttük içimizde

bizi var kılan..

geceler her yerde aynıdır

ve yusufçuk kuşları

ve bir buluta baktığında ansızın yağan

yağmur / ve gökyüzüne akıtılan göz yaşları

tüm gecelerde hep aynı renktir.

sevinçleri sen yaşa can

gözyaşlarını bende biriktir..