Hep Kirli Hep Özgür

Koşsam yalınayak

Çoşsam dağ yamaçlarında

Haykırıp yankı olsam kendime

Hayat doğursam kucağına yeniden

Düşün ki kabileyim

Hep kirli hep özgür

Sesim gökyüzü mavisi

Gözlerim toprak bereketi

Dönebilsem yalnızlıktan

Kalkabilsem o kıyılarından

Kulağımda kuşların cenneti

Bedenim terklerin sevinci olacak

Belki ellerim

Belki sözlerim

Belki de tüm belkilerim

Sessiz orman gibi nefeslenecek

Bazen

Sussam bağırarak

Yıkılsam yanı başında

Uzatsam kalbimi saçlarına

Ayrılık doğursam bu ayrılıktan

Ama

Düşün ki seviyorum

Hem ağlıyor hem özlüyor

Yüreğim senden ateş parçası

Ömrüm elinde çiçekler ülkesi

Bazen de

Vurulsam gidişine

Taşınsam önünden bir vakit

Hep kirli hep özgür

Sesim gökyüzü mavisi