Hep O Kokunu Özledim Annem

hayattaki tek gerçeğim hazinemsin annem,

sevdiğinde melek gibi açan sümbülümsün annem,

okşadığın yerde bir hayat başlar annem.

hep o kokunu özledim annem.

özlerim hep seni annem,

fotoğraflara baktığımda sanki yanımdaymışsın gibi olur annem,

rüya görür gibi olurum sanki

hep o kokunu özledim annem.

bir rüyaymış meğer,

kalktığımda ağlarım sen yanımda olmayınca,

hep senin yolunu beklerim annem

hakkını ödeyemem.

her yatağa yatışımda masalların aklıma gelir.

düşüncelerimle seni kalbime yazarım annem,

hep o kokunu özledim annem.

hakkını ödeyemem.

ben küçükken beni korurdun,

hasta oldum mu sende hasta olurdun,

şimdi ne yaparım ben sensiz.

yatak odasına hep o kokun sinmiş,

ne zaman sen aklıma gelirsen,

bu odaya gelirim,

kokun beni sanki senin yanına getirir...

o kokun var ya o kokun üstümden alamam.

hep o kokunu özledim annem,

hakkını ödeyemem...