Hepimiz Özledik Gülüşünü

H ala aklım almıyor gitmiş olmanı

E vet diyorum, bugün göreceğim

P amuk yanaklı, güler yüzlü kızı!..

İ smini bilmiyordum o zamanlar

M asumluğun yeterdi benim için...

İ kinci istisnasın sen benim hayatımda

Z amansız giden ikinci kişisin...

Ö lümü öykülerdeki gibi kolay zannederdim

Z amanı dolan herkes ölecek nasıl olsa derdim

L akin senin daha çok zamanın vardı

E n başındaydın daha yolun

D üşününce; sen gitmemeliydin Berfin!

İ htiyarlayanlar ölürdü benim kitabımda

K ızma ama hak vermiyorum sana!..

G özlerin her şeye bedeldi

Ü züntü veren bizsiz gidişindi

L imandan el sallıyor gibiydik!

Ü mit ettik ve bekledik!..

Ş art mıydı canına kıyman?! Beni boş ver ya dostların?

Ü züntüden ne hale geldiler biliyor musun?

N eden yaptın! Bilmiyorum ama , emin ol ki ;

Ü zgünüm ben de, herkes gibi...,

Bu şiiri okulumuzun 8. sınıf öğrencilerinden canına kıyan Berfin'e armağan ediyorum...