Her Gecem Işte Böyle

yokluğunun sancısı içimde

geçmedi hala

herkes sen gibi gözlerimde

gelemeyeceğini bile bile

bekliyorum çaresizce

acı çekmeye alışmış yüreğim

kalbim yaralı

gözlerim hep ağlamaklı

biliyorum duymuyorsun feryadımı

görmüyorsun perişan halimi

yokluğun o kadar acımasız ki

yaşama hevesimi bile aldı benden

herşey o kadar sıradan ki

yüzüm bir türlü gülmedi

sana öyle ihtiyacım var ki

varlığın bile az gelir

ne zaman son bulur bu hasret bilemem

aklım fikrim darmadağın

ne yediğim belli ne içtiğim

ne söylediğim belli ne dinlediğim

dudaklarım bir sana konuşur

kulaklarım bir senin sesine alışık

ellerim bir senin ellerini tutuyor

hiç korkmadan , utanmadan

herşeye alışığım seninle

seni arıyor her yanım

seni görmek istiyor gözlerim

ellerim ellerini arıyor

dudaklarım bir senin dudaklarında

yanarcasına ısıtıyor içimi

tenim bile hasret tenine

tek başımayım şimdi oysa

yatağımda yalnız başıma

yastığımın diğeri bomboş

öyle üşüyorum ki geceleri

sensizlik donduruyor içimi

ne zaman kurtulurum bu acıdan bilmiyorum

içim buruk , bedenim ruhum soğuk

dudaklarım soluk , ellerim boş

gözlerim her an ağlamaklı gibi

zor tutuyorum bazen kendimi

sadece yatağımda ağlıyorum

sessizce ve sabaha kadar

her gecem işte böyle

hep sana hasret , hep sana aç...