Her Karanlığın Kendi Aydınlığına Şerefe

Gökyüzünü kara bulutlar sarmış

Yüreğim gibi karanlık her yer...

Aydınlığın ardından ağlıyor gök

Yas tutuyor yer

Yalnızca bir ışık engel

Zirfiri karanlığa

Hem gökyüzünde

Hem yüreğimde...

Güneşse yok ufukta bugün

Saklanmış bulutların ardına

Gülümsüyor sinsice

Terk ettiği günün hüznüne...

Sanıyorki onsuz olmaz

Ne yer ne de gök

Işık saçmaz başka hiç bir renk

Aydınlanmaz sanıyor o olmadan dünya

Hani öyle mağrur...

Ama aldanıyor

Güneşsiz de aydınlık gün

Tıpki aysız gece gibi

Kendi ışığıyla kör olmuş gözleri

Önünü bile göremiyor

Yazık...

Oysa ne gün muhtaç güneşe

Ne gece muhtaç aya

Aydınlık için

Kaldır başını ey dünyam, ağlama

Bir mum ışığı yeter sana

Yaşamak için...

Her karanlığın kendi aydınlığına şerefe...

7 Ekim 2011

S.Hisar/ İZMİR

[email protected].?~~