Her Seye Ragmen Ask Ve Özgürlük

Bilincinde oldugumuz ve farkina vardigimiz an basliyor aslinda her sey

Iste o Zaman zihnimizin derin yargi kuyularinda patlamaya basliyor dinamitler ardi ardina

Kücük parcalara ayrilip dagiliyoruz

Külüstürlügümüz döküldükce birer hurdaya dönüsüyoruz

Ve kendi gercegimizle yüzlesiyoruz ilk defa

Bir enkazdan farksiz oldugumuzu görmek öyle dayanilmaz öyle dehset verici ki

Buna dayanabilmek amiyane deyimle mucize kabilinde olsa gerek diyebilirsiniz ancak

Anliyorsunuz basindan sonuna Kadar sahip oldugunuz zamanin hic bir seyi ifade etmedigini

Karsiniza öyle bir sey cikiyor ki,

Var olan mevcut her seyle göbek baginizi kesmenizden baska hic bir carenizin olmadigini görüyorsunuz

Bu dünya kötü bir dünya

Bu dünyaya cocuk vermek bir iyilik degil diyordu güzel s e v g i l i m

Kim Bilir belkide cok hakli

Yasamin devam edebilmesinin en dogal yaninin dogrulugunun bir iyilik olup olmadigini gözden gecirecek hale gelmisiz

Ne yazik

Adaletsizligin basimiza sardigi kötülük belasi yetmiyormus gibi

Ha bire cogalarak birde kötülügü arttiriyoruz gönüllüce

Öyle bir almis gidiyoruz ki basimizi

Cok sürmez sigamiyacagiz artik bu küreye

Insansal dogamizda o Kadar cok tahribata yol actigimiz yetmiyormus gibi

Iklimsel ekolojimizide maf ediyoruz üstüne üstelik

Durum öyle vahim ki

Baharla cicekle kusla günesle askla siir yazmaya elim gitmiyor nerdeyse artik

Sanat bize ulasmak icin her adim attiginda yüregimizdeki parangalar karsiliyor ilk önce

Sonra ayak bileklerimizdekiler

Ve en degmesi askin bu esaretten bir kurtulma hikayesi oldugu gercegini kendime itiraf ediyorum

Bir zamanim bir aklim birde gönlüm var özgürlüge hasret

O Kadar güzelde bir sevdigim var ki

Insanlasmaya , mutluluga doyamiyorum bir türlü