Her Şiirimde Biraz Sen Varsın

Gözlerime kefen giydirdiğinden beri

Toprağa yakın bakışlarım

Mazoşist kanıksamalar sarmalıyor ruhumu

Acı sofrasında kızıl şarap

Doyumsuz bir şölen benimkisi

Ruhumun çakırkeyifliğinde dökülüyor kelimeler

Benliğimi bulunca anlıyorum

Her şiirimde biraz sen varsın

Âmâ bir sükûnetin

Sağır seyircisi oluyorum

Ağırlıyoruz birbirimizi gecenin yoldaşlığında

Çatık kaşlı anılar geçiyor penceremden

Hafızamda berrak yalan

Ne zaman hatırlasam lanetlediğimi seni

Göğün göğsüne sığınıyor gamzelerim

Ve biliyorum,

Secdeye konan alnımda yazgım

Her şiirimde biraz sen varsın

Dolambaçlı yollarda kaybediyorum

Mutluluğun elâ rengi pusulasını

Yalnızlığımla el ele veriyoruz kayıp kentin rıhtımında

Sessiz bir gemide rotasız savrulurken

Mırıldanıyorum ölümün kucağında, bir başıma

' Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan'

Bu gemi sana getiriyor beni, duyuyorum

Akıntıya kürek çekmek gibi telaşım

Kan çekimi özlemler peydahlıyor ruhum

Ve anlıyorum

Mazimde canlanmaya hazır sanrılar,

Her şiirimde biraz sen varsın

Sanma ki sevgim Kaf Dağı'nı aşmakta

Ya da kinim dünyanın diğer ucunda

Varlıkla yokluk arasında ince bir çizgisin

Anamın rahminde cenin olsaydım

Ya da kanımı değişseydim sensiz iklimlerde

Kalbimin prangalarını açıp görseydin hiçliğini

Sen ikinci baharda kana kana içerken güneşi

Ben her sonbaharda yaprak döküyorum

Unutma,

Kalemin namlusunda kurşûni beddua,

Her şiirimde biraz sen varsın