Her Toprağa Düşen Bedenle Bende Düşerim

Tomurcuklar açmadan toprağa düşüyor

Nelerle eğlenirsin serseri gönlüm

Toprak buz gibi genç bedenler üşüyor

Çekilecek gibi değil yaşanan zulüm

Gözümün önünde dökülüyor yapraklar

Daha yani baş vermiş hayat yolunda

Dünyada ses veriyor vurduğu tokatlar

Şahadet yıldızı parlıyor onların kolunda

Önlerinde engel tanımadan gidiyorlar

Nasılda hakka doğru koşuyor onlar

Bu yola baş koyduk bizler diyorlar

Çil yavrusu gibi dağılıyor karşı olanlar

Her toprağa düşen bedenle bende düşerim

O Acılar gelirde her zaman beni bulurlar

Öyle zamanlar olur ki düz yolda şaşarım

Zaten yarım olan aklımı hepten alırlar

Ömer Faruk ne zamandır sükûn bulmadın

Yaşlandın kocaman elinden bir şey gelmiyor

Bu zamana kadar duadan geri kalmadın

Bunu ben bilirim lakin kimseler bilmiyor