Her Yer Beyaz

Kara kış derler ya

İşte öylesine çetin bir kış.

Dallardaki birkaç

yere düşmeye üşenmiş

sararmış yapraklar

resmen buz tutmuş

Kutuplardan esen

esaret zincirini koparmış

tükürüğü dudaklarda

donduran rüzgarlar

İnsanın yüzüne kırbaç gibi art arda

Acımasızca dalga dalga çarpıyorlar

Vivaldinin dört mevsim

kış konçertosunu kemanla değil

eserken çıkardıkları ıslıkla çalıyorlar

İntikam alırcasına yağan tipi

Siyah şehri beyaza boyuyor

Sokak köpekleri

ve kediler ortalıkta yoklar

Karanlık rutubetli

harabe bodrumlarda

Farelerle kol kola

saklambaç oynuyorlar

Her yer buz

Her yer kar

Her yer bembeyaz

Göz gözü görmüyor

Ciğerlere işliyor bu ayaz

Mor yok

sarı yok

Kırmızı yok

Renklerin hepsi ak

Havada genizleri yakan

Rüzgarla yalpa vuran

odun kömür kokuları var

Kış ağlıyor

Yere düşen gözyaşları

lapa lapa kar

Pencereleri perde gibi örtmüş

Damlardan düşen çığlar

O pencerelerin arkasında

çığlıklar atan sevgililer var.