Her Gün Yeniden Yaşamak
iyiliğin neyini öveyim ?
işi puştluk olanın
suratına mı
cinsine mi söveyim ?
sıtması tuttukça öfkemin
sıkılmış yumruk gibi boğazım
ve gıcırdayan dişlerim,
yay gibi gerildikçe masumiyetim
bir o kadar intikama gebeyim
kısasta , hayat varmış
ben de mi , hayata kast edeyim ?
doğrusu öyledir , kısasta hayat var
ama dengi değilim
narkozsuz bir ameliyat bu
kan revan içindeyim
dingilin çıktığı yerde ah,ım
ne bileyim
sanki , akan kandan daha tehlikeliyim
her dikildiğinde keskinleşiyor
kısılırken gözlerim.
zamanın üzerinde
ağırlaşıyor sözlerim
ve kısalıyor kelimeler
zaman daralıyor.
artıyor susmalar
çoğalıyor kendime olan seferim
ve nefretimin soluğu enseme çarpıyor.
nihayet ....
o rahimde , benim evim , evim yıkılıyor..
neyse
kesin olan şu ki ;
hikayenin sonunda ölüyoruz hepimiz
cennete inananlar kendini temize çıkarırken
her köşe başında meşalelerle bekliyoruz biz
usta... üzgünüm ...
bu duygunun esiriyim
ben içimden çıkartmaya çalıştıkça
piçlerinden çoğalıyor nefretim
olgunluk bu değil , biliyorum
biliyorum böyle olmaz yolculuk
garip haldeyim
yineleyeyim , dedim
deve dişi gibi kocaman
namert bir öfke bu
debeleniyor ruhum
aklım derin bir uçurum
kıvrım kıvrım
kıyısında dolanıyorum
sonra
"uyuştur beni " gece diyorum
çok uzaklara gidelim
dileğim sadece adalet
cellat !... bu işleri çabucak hallet
bir an önce güzel rüyalara gitmeliyim
ekmekle vurmam artık
öbür yüzümü dönmem vurana
sabırdan bahsetmeyin
sayın bayım bana
herkesin anladığı dilden
başlıyorum bak , konuşmama
sonra ....
bekliyorum....
"sevgi ,iyi bişey " desin biri
var desin
buralarda desin,
ben gübre olurum
yeter ki ,merhametim yeşersin
içimden toplanıp, toplanıp
o güzellikler çekip , gitmesin
dayan aklım
dayan bedenim
son nefese dek,
pusuda nefsim
zehirli engerek,
ama hayat bu ya dostum
her gün
yeniden yaşamak gerek