Hesaplaşma

gece olmaya az kalmıştı

sırtında sanki o taşıyordu,

kapkara geceyi ve yıldızları...

o yürüdükçe hepsi onunla gidiyordu

sabah olmayacak, güneş doğmayacak mıydı?

onca yoksulluğa rağmen,

hâlâ o çocuksu masumluğunu yitirmemişti

ergendi, belki hayalleri yarına kadardı

o, şimdiyi düşünmek zorundaydı.

öbürlerinin ki düşünülmüş işleri kotarılmıştı

o istemediği bir evde doğmuş,

ailesini ne o seçmişti, ne de onlar bunu...

ama buna göre çocuğu, aile yetiştirmez miydi?

şimdi o elektrik direğinin dibinde...

oturdu büzüldü, kartopu gibi oldu.

yere düşen her kar tanesi özellikle buna konuyordu

kendisi gibi bir de kedi geldi yanına; yalnız ve ortak,

utandı ondan o da çöp karıştırıyordu...