Hevesim Kalmadı Artık

Hevesim Kalmadı artık

Değişik düşüncelere bıraktım kendimi

Ruhum bedenimde değil sanki

Yağmurlar yağıyor geçen günlerime

Hafif yaşlar dolandı gözlerime

Hevesim kalmadı artık hiç bir şeye

Kalmadı beynimde yaşamam için bir gaye

Oysa vardı bizimde gelecek adında bir türkümüz

Bizimde vardı tertemiz bir gönlümüz

Ama başlamadan bitirildi sözümüz

Bir an mazi kitabını alıyorum da elime

Duygulanıyorum be nerde o günler

Dostlarımızla gezerdik doyasıya sokakları

Dostlar evet dostlar arkamızdan haince vuran dostlar

Kuşlar bile gülüyor bu perişan halimize

Mutlu olsun şimdi bizi bu halde bırakanlar

Düşünüyorum da nede severmişiz biz o zamanlar dünyayı

Meğerse ta baştan yapmışız biz hatayı

Hevesim kalmadı artık hiçbir şeye

Kalmamış takatim kalmamış tutunacağım dalım

Bilmiyorum nedir ki bu benim halim

Ben bunları görecek adam değilim

Elimizden alınmış masum düşünceler

Her akşam dökülüyor işte böyle cümleler

Sigara üstüne sigara yanıyor

Günlerimiz yaralara merhem aramakla geçiyor

Ey dağlar taşlar o güzelim kuşlar

Bari siz anlayın beni gelin yardım edin

Yalnızlık kötü gelin benimle muhabbet edin

Çok iftiralarla yüzüme vuruldu

O çocukluk günlerim kayboldu

Biriktirdiğim azınlığım tükendi kayboldu

Gelinde beni teselli edin

Çöktü bu delikanlı vücut

Ne olur bana bir ilaç söyleyin

Hadi gidiyorsun ey Mahmut

İlginç yerlere götürüyor seni bu yaşadıkların

Artık ağlatamayacakmış seni dostların

Mezar diyorlarmış bu ilgin yere

İftira duymayacakmış artık kulakların

Bir zavallı yalnızlık düştü garip yüreğime

Sönmeyecekmiş hiç içimdeki yangın