Hey Erenler Bir Ses Verin Sesime

Hey erenler bir ses verin sesime

Karanlık akşamlar çırasız kaldım

Dağlar bile dayanmıyor yasıma

Kandım bir zalime çaresiz kaldım

Vefasız elinde gönül dağladım

Boz bulanık sular gibi çağladım

Bülbül figan etti ben de ağladım

Yandım gül dibinde haresiz kaldım

Elma gibi dilim, dilim soyuldum

Yâr uğrunda yerden yere eğildim

Tespih oldum tane, tane dağıldım

Döndüm bin parçaya paresiz kaldım

Ozanca göç vurdu yurdum dağıldı

Domur, domur memelerim sağıldı

Hak yolunda nice canlar boğuldu

Söndüm ocak, ocak töresiz kaldım

Ozanca