Hey İnsanlık

Seslensem işitilirmiydi

bağırsam duyan olur mu

ova' ya şehir'e kent'e

seslendim duymadılar

bu kolaydı...

duyanlar bile duymadılar

çığlığımı...

Düldül at'ımla dört nala

ova'dan yaylalardan

dağın eteklerine ulaştım

kırk gün kırk gece

dört gün dört gece

Engizek'ın yamacından

karlı dağları aştım

ulaştım doruğa

yaylalar ovalar ayağımın altındaydı

seslenmek istiyordum

söyleyeceklerimi

çığlık çığlığa söyledim

sesimin çıktığı kadar

baktım yer yerinde oynadı

sonra düşündüm

bu niye diye

yayılmıştı O ses

çünkü doğada biliyordu

bağrışların çığlıklarım / gerçekti

...HEY İnsanlık diye başlıyordu

ancak dağ bizi kabul eder

çiğlığın gerçekse

doğa bunu bağrına basar

işte öyleydi hikayemiz

umutlarımız düşlerimiz

en önemlisi de gerçekliğimizdi...

06.03.10-Gaziantep

Mustafa GÖZETLİK