Hezeyan

Yazdan kışa doğru...

Ne zaman kar yağdı

Kör abdalın ayakları ardında

Gittiğim eve...

/.../

Bir yürek atışıyla patlayan

Ve sonra...

Parçalanışı fısıltılara dağılan

Tamburi lodosunu unutturan tamburda

Salaş bir rüzgârı perdeliyor ellerimiz

Di'li geçmiş zamandan kulağımıza

Ve sesler

Ve sesler

Ak kadehte çırpınıyor, peşrevi bahane

Söylüyorlar

Sözleri hiç olmayan şarkıların içinden

-Haftalar- aylar -yıllar-

Alın nişlerinin derinliğinden notalar

Eşlik ediyor

-Dünden gülüşün şimdiki hüznüyle-

Sessizlik içinde

Hiç edilecek kadar eski felsefeyle

Rast gelir makam

Çalınan...

Gamında...

Akor...

Eylül:

Kış güneşli meyhane...

Günlerden hangisi...

Akkor

Erirken can

Hissetti sahibini

Parlak tecelli

Pencerede kar gülüşü

Çınlattı camı

Buğu değil

Bir buselik firak alın yazısı

Yalnızlığı kanatır ölçülü rakısı

Süslenir eslerde

Bemol diyezle

Bir başka güzel olur

-Menekşe gözlerin çılgınlığı-

Ulvi ayinde ulema boşluğu

Üç defa

Tef ol

Tef ol

Defol du

Bekara: iptal edici düet

-aklın keserse (bekâra boş ol demek)-

Üfledi sağ omzumdan meme uçlarına

Seyri gıcık gerdaniye kıvrıldı çargâha

Dudakların mahur öpüşü

Hep bir ağızdan

Şevk masasına sevk eden aşk masalından şarkılar

Ah!

Şarkılar söyler bana...