Hiç Bilmediğin Bir Sebepten

Bile bile oynadığımız bu oyunda

kalplerimiz şahitti

yok oluşlarımıza

şair olur aşk yazardın ya

şiir adında

mısralar ağlardı

yokluğunda

gözlerim dalarken

yalnızlığın pençesine

yelken açtım uzaklara

ah yar yoksun ki son vedamda

kötü bilsen de şimdi beni

sensiz bıraktım

aşkıma yazdığın şiirlerini

gecenin suretinde kovdum

kapıma gelen düşlerinle

senin olamadığın gibi

mertçe

ya solarsam hayatın baharında

ya çiçeksiz bırakırsan yapraklarımı

al işte

korkularımı da senle bırakıyorum

umutlarını da almış gidiyorsun ölüme

dur gitme desem bilirim ki nafile

bu aşkın gölgesinden

katran olmuş yüreğin

kovulurken

seni bırakıyorum

hiç bilmediğin

hiç anlamadığın bir sebepten