Hiç Bir Öyküye Yakışmıyorum

/oysa aşk şiirler kadar kısaydı /

ala - kır saçlarında

uçsuz bucaksız bir ürperi

gözlerinde ışıldayan

yıldızlar kadar üryandı.......

soluklanıp çeksem içime

mayınlanmış yol gibi nefesim...

pusular kurulu damarlarımda

tenden geçmiş ateşle rüzgar

üflemeden yüzünü çevirmelisin...

işte ben ,

en çok buna şaşırıyorum....

öyle çok kan kaybetmişim ki

hangi yanımla tutunsam aşka

/ hiç bir öyküye yakışmıyorum /

ıskalıyorum rengini

ay çekilirken buluttan

düşüyor göz kapaklarım.....

sen uyurken kuş kanadında

varoluş sebebinin

f

..a

....r

.....k

........ı

..........n

.............d

...............a

.................y

....................d

.......................ı

.........................m.......

şimdi;

sevdikçe korkuyor

korktukça batıyordum.....

ama gel gör ki,

şuracığımda ağlar umut serçesi ,

farketmeden delice sevmişim seni....

bak,

avuçlarıma yazdım özüm gibi adını

şayet emin değilsen

gel savur ağlarını.....

tutukla bir sela vakti

dökülsün erguvanlarım.....

bu şiir sağlamasıdır sana olan aşkımın...