Hiç Bu Kadar Beklememiştim

hiç bu kadar beklememiştim,

telefonun diğer ucundaki bu üç harfi;

?alo? diyebilmeni...

oysa o telefonun diğer ucunda yoktun biliyorum

ve bildiğim bir şey daha vardı

niçin beklediğimi bilmediğimi

bu bayram da sensiz geçiyordu

bir umut vardı içimde sensiz umutlanıyordu

senin umrunda değildi umudun da yoktu

hafifçe yağmur çiseliyordu

daha düşmemişti saçlarıma kar taneleri

düşen sendin aslında...

tükenmiş bir hayatın pozitif yönlerini keşfeden

yüreğimde küllenen mecnun aşklarımı yeniden dirilten,

...yakan sendin aslında

varlığımın unutulmaya yüz tutmuş çırpınışlarını

müjdeleyen sendin aslında

hiç bu kadar beklememiştim

seni üzdüğümü anladığımda ?affettim? diyebilmeni

ve bir masum tebessümün

peşi sıra sürüklediği zoraki gülücükleri

güldüren sendin aslında...

ruhun bir alacakaranlığı süzüyordu

her demi ateşler içerisinde umarsız

özlemlerim yanıyordu, yandıkça bitiyordu

ve yüzünün yarısı bana bakıyordu

gözlerimdeki hüzün adeta okunuyordu

oysa mutsuzluğu tarif etmek ne zordu

sormuştun ya işte mutsuzluk buydu

en çok yaz yağmurlarını seviyorum

çünkü her damlasında hüznü yaşıyorum

hüzün sendin aslında

hiç bu kadar beklememiştim

yanıbaşımda olduğunu bile bile

bir kez olsun o güzel yüzünü bana çevirmeni

bilememişim zamanın bu kadar değerli

ve saniyelerin bu denli hantal olduğunu

zaman sendin aslında

savurmuş akşam akşam rüzgar saçlarımızı

üfürmüş sıcak iklimlerini kalplerimize

ve rüzgar dolamış saçlarımızı birbirine

rüzgar sendin aslında

hiç bu kadar beklememiştim

seni beklediğim kadar otobüs duraklarında

ayaz, dondurucu ve kimi kimsesiz sirkeci garında

ne rüzgar vurabildi yüzüme, ne sessizlik, ne sensizlik

vuran sendin aslında, sen...