Hiç Kimse Sen Gibi Takılı Kalmadı Şiir Gibi Gözlerimde

-----

Parmakların dağılır esir alır yüzümü

Taşlar toz olur

Sokaklarından geçer hüznüm

Hasretin zindan büyütür içimde

Yüreğimde yangınlı su

İçsem kavrulurum

Şimdi korku çevrili benliğim

Senliğim yudum yudum taş duvarı

Müebbet kuytularımda idam mangaları

Sana ölürüm..

?'Sende doğdum bilirsin

Sende ölmektir tek vuslatım''

Beyaz duvarları giyer gözlerim

Üşüsem hayalin perde çeker ayazıma

Şiir sukutumdur konuşamam

Mısralarımda derin bir ağlatı rapsodisi

Yazmasam adına

Parmaklarım hasret kusar

Parmakların dağılır esir alır yağmur gözlerimi

Yağımsız sabahların tortusu çöker içerime

Zihnimi kurcalar hayalin

Tüm saatler zamana akımlığı unutur

Sen yoksun..

Hiç kimse

Evet hiç kimse

Sen gibi takılı kalmadı şiir gibi gözlerimde

Hiç kimse

Evet hiç kimse

Sen gibi yangınlı asılı kalmadı yüreğimde

Parmakların dağılır esir alır bulut yüreğimi

Sana dolu doluyum

Gitsen

Dinmez yüreğimdeki ağlama mahurluğum