Hiç Kimsenin Şiiri

Yıkılmış dört duvar, karanlıktır şehir

Yıldızlar geceye sinmiş, koyudur isyanlar

Unutulmuş şarkılar kanatır dudaklarımı

Gül kokan azaplardayım eylül gibi

Ve son satırıyım aşka yazılmış bir mektubun;

Hiç kimseye yazılmamış...

Aşk gariptir işte, devrim seslerine boğulan yürekte

Yumruk yumruk öfkeler sarkar güneşin gözlerinden

Yolum, toprağım, memleket gibi yağmalanmışım

Yüreğimi düşürürken unutulmuş romanlara

Yaşadım, yaşadım da

Hayat yaşamaya, bu vakit değmezmiş...

Şimdi tenhasında iki satırın, gözyaşı

Kalemi taşırır eylül gecesinden Dicle'ye

Sevdim, sevdim de

Kimse senin kadar, sevilmeye değmezmiş...