Hic Konustururmuyum

simdi ben

hemde ögle tanisigi bir vakitte

gökyüzüne seni anlatiyorum

farkinda bile degil

git gide koyulasiyor rengi

yorgunlugunu bahane edip

tutuyorum dilimi

belliki dayanamadigindandir...

gözlerim basliyor anlatmaya

susturamiyorum...

her damlasi bir kelimeyi yazili

yagmurlarindan ögrenmis olmali

gökyüzü anliyor bu islak dilden

ve ardi ardina okunan

hazin bir öykünün misralariyla

dahada koyulasiyor gökyüzünün rengi

anlatacaklari bu kadarmis deyip

gözlerimide kapiyorum

son damlasi takiliyor kirpiklerime

üzerine hayalini cizmis oldugu besbelli

gökyüzünce taninmani istemiyorum

üstünü kapayip siliyorum elimle

sirada bekleyen yüregim varki

bedbahttimda mi icini dökecekmis

hic konusturmuyum ben onu

neredeyse zamansiz aksam olacakti zaten

geceyi basima bela mi edeyim...