Hiç Olmadık Hayat

Hayat mıydı bu yaşadığım

Yâda nefes alıp vermekten ibaret

Yaşamımı hayat mı sanmıştım

Şimdi kurumuş dallarla örtülü ağacım

Bir eski salıncak üzerinde

Yarım yamalamak, bir tarafı sensiz

Düştüm hep tutunmaya çalıştıkça

Hüsrandı hep sonu, sonu çok acıydı

Tüm yolların sessiz haykırışları

Bulur yine yalnızlık

Hiç olmadık anlarında mutluluğun

Vurur yine anılar seni sırtından

Elde boşa geçen zamandan hatıraların

Yanar gözlerin, durulmaz içindeki sızı

Dönsün diye beklersin umutsuzluklar arasında...