Hiç Olmadım

Hiç olmadım

Doğduğum zaman

Bilmediğim o kollar

Hiç sarmadı.

Adım hiç olmadı

Var mıydı oyuncaklarım

Tek oynadığım oyun

Bir dere

Bir çalı

Birde çalının arkası

Var olmadığım hayatta

Aklımda tek gün kaldı

O çalının arkası

Ben hiç erkek olmadım

Olduğumu anlamadım

Bir kadın vardı

Ama hiç yoktu

Bir kere sarsaydı ruhumu

Yaşar mıydım?

Dudaklarımda bıraktığı tat

Bu kadar acı olur muydu?

Herkes o kadar yok ki.

Kendimi anlatmak zorunda mıyım ?

Geceler arkadaşım

Geceler sırdaşım

Tek sorumlu olduğum kişi

Gölgemdi

Sevmedim hiç gündüzleri.

Zaten hiç gündüzüm olmadı

Adım gece

Adım gölge

Adım hiçlik

Tek korkum

Tanımadan ölmekti.

Kendimi

Yer

Mekan

Zaman yok

Zaten benim için anlamı da yok

Her şey

En dibe vurmuş haliyle mi gelmişti

Hiç olmayan hayatıma.

Hiç olmayan, annem, babam,

Sahip olamadığım çocukluğum

Bedenimi bir zehirli sarmaşık gibi saran

O kadın .

Ama neden?

Neden bu kadar direndim hayata?

Çektiğim acıya neden bu kadar katlandım?

Zaten bir ölüydüm,

Hiç var olmamıştım.