H/iç Sesi

bir şiir geçiyor aklımdan,

susuyor tüm şarkılar...

evvel zaman h/içinde kaybolmuş gibiyim

ne kahraman olabiliyorum

ne de şeytana satabiliyorum ruhumu

es veriyor aklım / yitiyorum

sesime takılıyor gökkuşağı

anka sürüleri göç ediyor geçmişe

içimde bir mevsim yaşlanıyor

soluyor nar çiçekler / bitiyorum

sevdiklerimi düşünüyorum

ve sevenlerimi

içimde bir şehir üşüyor sonra

yıkılsın diyorum dünya / küsüyorum

bir adam görüyorum, nihayet!

gözlerine dokunup

kokluyorum denizi ellerinde

emanet ediyorum yüreğimi / seviyorum

ömür örselenirken

ve eksilirken her gün çoğalarak

ironik bir kavgada

kendimle barışıp / gülümsüyorum

27şubat2011