Hiç Sızlanma Aşk/yok-uz Evde

Gökkuşağını giydirirken ben düşlerimize,

Yok-tun sen...

Siyaha boyarken sen resmimizi,

Yok-tum ben...

Aşk uğradığında bize,

Yok-tuk...

Yok-luk-tuk...

Bütün halleri ezberlenmiş bir kelimenin

İlk hecesini al

Tek söylemlik olumsuzluk bildiriminden

Başka bir şey kalmaz elinde

Biz de başka bir şey değildik

Türevlerimiz kusursuz bir dizi

Anlam bütünlüğüydü sadece

Karşıtını düşünmek bile zahmet gelirdi bize...

Yok-sun-duk...

/Kapıyı çalma boşuna aşk

Yok-uz biz

Yok-uz evde.../

Beş parasız dokunuşlarımızdan bize kalan

Doyumsuz birkaç anıdan öte gidemedi...

İki yakamız bir araya gelmeyecekti,

Emindik...

Kirli bir mendilin tam da orta yeriydi paylaşımımız

Elimizde kalan son kuruşluk dönüşü olmayan bilete ödendi

Meteliksizdi aşk...

Yok-sul-duk...

/Boşuna bekleme aşk

Yolculuk uzun

Yok-uz evde.../

Suretsiz kış gecelerinde

Kemiklerimizi ısıtmanın tek yolu

Kaçmaktı köşe bucak

Ellerimizin değemeyeceği en uzak mevzie...

Buz dağından kopan parçaları

Ayağımızın tersiyle itmek

En büyük marifetimizdi

Kibir beş beden büyük gelirken üstümüze

Bir kibrit alevinden medet ummak da lüzumsuzdu...

Yok-say-dık...

/Hiç sızlanma aşk

Biz hiç olmadık

Yok-tuk evde/

Bütün bunların hepsi

Pervasız bir kurguydu sadece...

Keşke var-say-dık

Durup düşünmeden kirlettiğimiz sevda evine...

Oysa var-say-dık

Sevda hiç uğramamıştı bize...

07 Haziran 2009

*) Seslendiren Sayın Birsu Hanım'a sonsuz sevgilerim ve teşekkürlerimle...