Hiç Utanman Arlanman Yokmu Senin...

Dayanılmaz sancılara beni bıraktın,

Kalbimi tuz buz edip dağlayıp yaktın,

Birde bunların üzerine beni aldattın,

Hiç utanman arlanman yokmu senin.

Mutluluğumuzu yalanlarınla buladın,

Hergün her nefeste hep ahımı aldın,

Bu dünya bir tek senin mi sandın,

Hiç utanman arlanman yokmu senin.

Ben yüreğimi hesapsız sana açtım,

Ben yaklaştıkça sen benden kaçtın,

Senden başka güzel yokmu sandın,

Hiç utanman arlanman yokmu senin.

Kim inandırır artık beni ölesi sevgiye,

Vefakar yalansız ve dürüst sevgiliye,

Sapladın birkere kör hançeri sineye,

Hiç utanman arlanman yokmu senin...

D'ya...