Hiç Yaşanmamış

... Ve

Çıkmaz bir sokakta yakaladı yalnızlık.

Güneş,

Son kırıntılarını toplarken ağır ağır,

Avucumdan ...

Bir mıh gibi saplandı dilin yüreğime.

Ayrılığın tadını sürmüş,

Yüklemiş kelimelere.

Hiç söylenmemiş...

Zaman,

Nasıl da kusursuz işlenmiş dakikalara,

Nasıl da alıyor döndükçe girdabına

Seni,

Beni,

Leyla'yı, Şirin'i...

Sanki,

Hiç sevmemiş

Sevilmemiş gibi.

Artık,

Kırılmış kemanımın

Gizli nağmelerinde saklısın.

Gün ışığı değmemiş notalarına...

Bırak duymasınlar seni,

Dinlemesinler...

Kimse ilham almasın senden,

Kal öylece.

İsimsiz,

Hiç bestelenmemiş...

Şimdi,

Bir masalın kırıntıları yaşadıklarım.

Durun! ellemeyin kuşlar,

Onlar benim.

Onlar...

...

Hiç yaşanmamış...

2009 / Haziran