Hiçlik İklimi

Şehrin masumiyeti kaybolmuş

Seni bilmem ama ben yoktum orada

Beni göğe germişti gece

Çivilemişti yıldızlarla

Gölgemi görebildim bir an sadece

Tamam bakma öyle

Biz öldürdük can çekişen masumiyeti

İkimizi de yakacak bu asıllı suçlamalar

Dolunayda kaybolmuş ortadan

Yalancı şahidimizdi oysaki

Yalan olur pişmanım dersem

Sen aktın kanı çoktan çekilmiş damarlarımda

Beni kaale almayan hayat

İlk defa fısıldadı kulaklarıma

Hafakanlarım boğuldu gözbebeklerimde

Ben ki unutmuşken kendimi bile

Cenneti hatırlattın sen bana

Gülüşünde durdurabilsem zamanı

Ellerinle sürsen tenime baharı

Ah!Geri getirebilsek o anı

Sen pişmanmısın yoksa?

Eğer pişmansan

hadi yüreğini ayıkla mısralarımdan

İnan öyle demek istemedim

Bir anlık densizliğimdi sadece

Hedefsiz yolların yorgunu yalnızlığım

Sende yok oldu o gece

Herşeyi unutturdu bana

Gözlerinde yediğim vurgun

Yoğun bakımda hala ruhum

Benliğim kendinden sürgün

Gülüşün doğuyor gözbebeklerimin şafağında

Sende duruyor saatler, buz kesiyor zaman

Ruhumun izdüşümü sensin

Ve zayıflığı gözlerin

Kirpiklerinde uyut beni

En uyutmayan ninnilerle

Ki doyasıya bakabileyim gözlerine

Bak asıl cinayet burada

Odanın içinde salınıyor halâ

bilinç katili kokun

resmindeki dalga dalga saçların

aşırı doz morfin

Buradan ya delirmiş çıkarım

ya da çıkar cesedim