Hiçlik Oyunu / 4 Perde

1. perde: Benlik

Sen,

siyah montlu hayalim,

dur bir ömür, donakal berimde.

Mümkünatlı olacak muhtemelli

İsmine bir ad atamanın sırasında

Ah!

Zarafetine tutuk kaldım şimdi

ne de güzel hayal etmişim

Sen,

beyaz yüzlü 'Güldemet'

saçlarının dalgasından kaç fersah

kaç kıta yol alır gönlüm bilir misin?

dönmemek üzere bir gitme belli ki

ya bunca iklim, nereden vurur yüzüme

nereden düşer nemsiz bulutlar?

yine mi bakıyorsun gök yüzünden,

yerle bir görünen ellerime.

düşüyor parmaklarım bir bir

yüzüme vuruyor en sakin yerinden

öyle kırağı çıt-laması gibi

değil

bu sefer ki kırılgan siluet-im

Sen,

ruhumda yarattığım 'Güldemet'

vazgeçirtebilir misin? kendimden

ve hatta senden sakladığım

asil seni...

asıl sen, durmayagör bu benlikte

bi açsam gözlerimi yok olacaksın

yani içimde kaybolacaksın

kaldırdım benliğimin perdelerini

ya var olacaksın!

ya olacağın varlıksın!

2. perde: Yürek Kiri

Sen,

Makamı çalınmamış türküm benim

Hep mi sus olacak ilk vuruşun?

hep mi sessiz olacak duruşun?

Nerede ismine yakın bir ses işitsem

Sızlar sol kanayanım, kalanlarım

yüreğin ölsün, yüreğin gömülsün

ezgilerimin en kara yerinde

öfkem var,

kırılmışlığım aşikar,

acım duyulur ta acem Tef'inde..

duy beni 'Güldemet' işit!

soracaklar beni bu definde..

bu gün kederim sevdamdan yüce.

hiçbir acı aynı yürekle

sevdirmezmiş bir daha, sevileni

göğsüm tok böylesine,

mahal yok eklensin bir tanesi

affet yüreğim eskimiş,

sesin duyulmayalı kirlenmiş belki de

seviyorum seni 'Güldemet'

seviyorum...

aynı yürekle olmasa da!

aynı acıyla...

3. perde: Sevgi yolu

Sen,

alnıma damgalanmış kadrim, kıymetlim

kaşlarımın ta çatından,

aklımın orta yerinden tanınan...

başka hiçbir tarihli, tarihsiz

masalda dahi bulunmayan...

mübalağası noksan kalan...

hep gizli olan özne misali,

ve asla dolaylanamayan,

fiiliyatta sadece ben,

tüm zamanlarda sıfatın olan

bu bendeki aşklaşmaya

bir başka yazgı, dahan mı var?

bu yol kafi ıraklıkla doludizgin

serhan eder beni bilmem kaç kere.

derviş kumanyasından düşme

biraz erzak var zihnimde,

nerede bulduracaksa bu yol

seni, senliliği, sevgililiği

orada tükenecek nefesim

zikrinden sonra duyulacak son sesim

demem o ki,

ya serim ol her cenahta!

ya eserim her günahta!

4. perde: Esas Varlık

Sen,

cehennem dönüşü müsavi ilmim

ruhuma biraz cennet lütfedildi

gözlerine denk iki adet...

bir vakit bekleyebilmedeyim

yoksa ellerin hala mı uzak?

akıllanmaz mı yüreğin hiç?

kılınamaz mısın akıbetime aden?

ziyanı yok, müsterih ol lütfen!

alelade olmasa bu ömür,

beklerdim şahsiyetin umsun beni

vakit nihayet hürlük vakti,

yazılmış,

yazdırılmış,

oynanmış,

kesib ve nasib bileşimi

et ve kemik libasıyla bezenmiş

bu hiçlik oyunundan azledildim

hoşça kal ve hatırla beni...

ya sevdamı unut!

ya sev adımı...

Ocak 2014

Güldemet' e...