Hiçlik Ülkesinde Bir Hanımefendi

O koca koca serüvenleri

nasıl aşıp da geldin, bu sükunet ovasına

Nasıl dayandım ben bu kadar dize sana

Yorulmuştum buruk dudaklarını okumaktan

hizmetçiler! kimsesiz bir şiirle yıkayınız hanımefendiyi!

Sen yokken bir infilak çiçeği büyüdü buralarımda

hiç bir dün bile, dönüp de arkasına bakmadı yarına

Susadıkça, hani, senin çok sevdiğin okşanmış aynalardan içtim

Bir tek toprak dışında kimseye bahsetmedim senden

hizmetçiler! hanımefendiye ayrılık sonrası itiraflardan getirin!

Uzan lütfen. Yüzlerce rüya diktirdim senin için.

uzun uzun, çok uzun gözyaşı ipliklerinden

Sen yokken, devasa ve özlem dolu bir kinaye yaptırdım halkıma

sırf bir gün, işte bu bakir tahtıma geçersin diye

bir gün ülkemdeki tüm hüzünler sadece sana biat etsin diye

ondandır bunca renkli teraneler, alımlı yalanlar

uydurulmuş gösteriler ve içimdeki seni serbest bırakmam

hizmetçiler! hanımefendinin kalbini giydiriniz hemen!

ne olur, hatıraların bandırıldığı cümlelerle

çok soylu görünsün istiyorum bu melun gecede

demek geldin, nefesimi alıp da kaçtığın o bakışlarımdan

demek geldin, sana inanmalarımdan, zehirli masallardan

bir ölüm daha gecikseydin, parçalanacaktım nedensizliklerimde

demek geldi yokluğun, sana unutkanlığımın son yudumunda

hizmetçiler! hanımefendinin uykusu gelmiştir,

yüzlerce renksiz çarşaf hazırlayın, bir bitmişliğin sonuna dürün

demek geldin, senin için en unutkan hayalimden çaldığım boşluğa

sonsuz bir hiçlik ülkesi burası.

sırf senin yitişin, bir gün gelir diye kurdum ülkemi.

şükürler olsun gelen kalbin değildi bu sefer.

hizmetçiler, hanımefendiyi hiç parlamayacak bir masala gömün

beni de uyandırın artık bu şiirde...