Hicran İstimlağında Yüreğim

Aşkı dize getirdim kırdım belini dünün

Artık mutlandı yürek kaldırdı tüm enkazı

Beyaza boyadığım karanfilli her günün

Kokulu şiirlerin döşten gelir ibrazı

Erguvan rengi düşler parçasıydı bütünün

Aşkı dize getirdim kırdım belini dünün

Ez cümle söylemlerle ihaneti getirdin

Sana sonsuz güvenmek gafletimin nişanı

Medar-ı iftiharın olsun cana yetirdin

Bir yıkıntıdan doğsun aşkın şerefle şanı

Bölünmeye meraklı keyfe keder bir tirdin

Ez cümle söylemlerle ihaneti getirdin

Zevk çağını açarak ruh çağını kapattın

İlticaya zorladın cidarı dar minneti

İki umut arası zûl fetreti başlattın

Hiç geçirmez sanarak seven yürek cinneti

Vicdanın demir kaplı kaç yüreği ağlattın

Zevk çağını açarak ruh çağını kapattın

Lalezâr viran harap güller ipe un sermiş

Şiirler tomurcuğu kuruttu seher vakti

Gözünde batan güneş gönle karanlık fermiş

Eşkiya hülyalarla sen imzaladın akti

Ar perdesi yırtılmış yağmur toprağı germiş

Lalezâr viran harap güller ipe un sermiş

Bulanık göle döndüm karmakarışık aklım

Can suyum çekiliyor yürek yurdum kurudu

Bu şehirde yaşamak kanlı çeyizde saklım

Sazın çilesi dolmuş muhanete vur udu

Saçı kesik yüreğim sevdam sa kan ayaklım

Bulanık göle döndüm karmakarışık aklım

Billahi bitmeyecek yağmur gibi sorusu

Cevabı bende saklı yarım kalmış sevdanın

Deli taydı ümitler visalin ak dorusu

Şimdi tadını çıkar boş kalan meydanın

Bizde ötmeyi bilmez ihanetin borusu

Billahi bitmeyecek yağmur gibi sorusu

İnleye inleye git bir gün yüzün gülmesin

Yüreğim kan kussa da tükürdüğün yalamaz

Zaman sonsuz uykunun ağlayan ses bölmesin

Başucumdaki mermer asla yerim alamaz

Hak etmeyen hiç bir kul ziyarete gelmesin

İnleye inleye git bir gün yüzün gülmesin

Yalnızlığa yapıldı hicranımla istimlak

Tapusu sende kalsın çıkla sevmelerimin

Hep boynumda asılı sana dair muallak

Sonunu sen getirdin aşkı övmelerimin

Yürek ecele alır ikâmeti muhakkak

Yalnızlığa yapıldı hicranımla istimlak

HÜZÜN ŞAİRİ