Hicranlar Divanı

Fıstık yeşili gözlerin şeritleri düşer hayalime

Üzüm habbesine misil dağılır düşlerim

İbrahim’in ateşine vurulmuş kazana müşabih

Kaynar yüreğim üstüme karanlıklar çökünce

Döner değirmenlerim hazan vurur bağıma

Pestil gibi ezilir umutlarım hicranlar süresince

Dengbêjlerin ağıtlarına tutunur intizarım

Duvarlar üstüme üstüme gelir yokluğunda

II.

Takvimler döner saatler asırlaşır akşamlarımda

İsyankârdır ak taylar sürmelerimde depreşir anılarım

Direnir mülteci duygularım çarmıha gerilmiş İsa gibi

Koalisyon muhaliflere kabil birleşir hüzünlüklerim

Otoritem batık banka yüreğimin enkazında teğetler geçer

Bir yanım gözünü yumuş Van diğer yanım direnen Diyarbekir

Mürai bir özlem yapışır yakama Urfa gecelerinde

Adı yaman kasavetler üstüme gelir sensizliğinde

III.

Azapla harcanan senelerime la havleleri kudretle çekerek

Toprak kokan saçlarından Güvercinler özlem taşır bağrıma

Mevsimsiz sağanaklarım düşlerimi yıkar Yusuf kuyusunda

Sinemde düğüm düğüm mebzul bilmeceler medcezirlenir

Hasretin koru gözlerimde dipsiz volkan patlar yanardağ gibi

Göğsümde hummalı akkorlar çığ kopar başlar devinim

Hicrin karayazımla beşik kertme yollarım pusulası töreli

Kinayelerim suspus, imlâsı bozuk cümleleri sildim gıyabinde

IV.

Fıratın dimağsız hırçınlığında kırmızımsı ağartılar küllenir

Mendireksiz kalan beklentilerim mayınlaşmış barikatlarla

Mayaladım gönlümü cehennemin bacasında dilim tutsak

Oyun perdemi aç gayrı replikleri fısılda ruhuma

Semaların avucunda kehribar bakışların gizemli asi külümde

Destursuz akşamlarım istilada zehir zemberek zindan

Çöl kuşlarından yaralı mecnun gözlerim rotasız üşüşür

Yaşanmamış senelerimle Leyla yolcusuyum ardında